เงินสำรองมีไว้เพื่ออะไร และไม่ได้มีไว้เพื่ออะไร

เงินสำรองคือส่วนเดียวของงบประมาณที่หน้าที่หลักคือการอยู่เฉย ๆ เกือบตลอดเวลา บทเรียนนี้ขีดเส้นแบ่งให้ชัดว่าเงินสำรองมีไว้เพื่ออะไรและไม่ได้มีไว้เพื่ออะไร เพราะเงินสำรองที่ไม่มีจุดประสงค์ชัดเจนมักถูกใช้ไปกับสิ่งที่รู้สึกว่าเร่งด่วนในตอนนั้น

สามเรื่องที่เงินสำรองมีไว้ใช้

ค่าซ่อมแซมที่ไม่ได้วางแผนไว้ เช่น เครื่องทำน้ำอุ่น รถยนต์ หรือแล็ปท็อปที่ใช้ทำงาน รายได้ที่ขาดช่วง เช่น เงินเข้าช้า สัญญาจ้างจบก่อนกำหนด หรือว่างงานไม่กี่สัปดาห์ระหว่างเปลี่ยนงาน การเดินทางที่คุณไม่ได้เลือกเอง เช่น เหตุฉุกเฉินในครอบครัว งานศพ หรือการไปโรงพยาบาลในเมืองอื่น

ทั้งสามเรื่องมีสองอย่างที่เหมือนกัน คือคุณไม่ได้เลือกจังหวะเวลาเอง และการไม่จ่ายก็มีต้นทุนในตัวมันเอง นี่คือเกณฑ์ที่ใช้ตัดสิน

สามเรื่องที่เงินสำรองไม่ได้มีไว้ใช้

ทริปพักผ่อนที่วางแผนไว้ แม้จะราคาถูก ช่วงลดราคา แม้จะคุ้มมาก ของขวัญ แม้จะให้คนที่คุณรัก ทั้งสามอย่างล้วนมีคุณค่า แต่ไม่มีอย่างไหนเป็นเรื่องไม่คาดฝัน และแต่ละอย่างควรมีบัญชีแยกพร้อมวันเป้าหมายของตัวเอง ซึ่งเป็นเนื้อหาของคอร์สเรื่องเป้าหมาย

เหตุผลที่ต้องขีดเส้นให้ชัดนั้นง่ายมาก ทุกครั้งที่เงินสำรองถูกใช้จ่ายกับสิ่งที่วางแผนไว้ เรื่องไม่คาดฝันครั้งถัดไปจะไปตกอยู่ที่บัตรเครดิตหรือคนอื่นแทน

กฎหนึ่งประโยค

เขียนประโยคนี้ไว้ในที่ที่คุณมองเห็นได้: “เงินสำรองมีไว้จ่ายสิ่งที่ฉันไม่ได้เลือกและเลื่อนออกไปไม่ได้” หากการซื้อใดไม่ผ่านแม้เพียงครึ่งหนึ่งของประโยคนี้ ก็ต้องรอให้มีบัญชีแยกของตัวเอง

บทเรียนที่ 2 จะเปลี่ยนกฎนี้ให้เป็นตัวเลข คือค่าใช้จ่ายประจำหนึ่งเดือนของคุณ ซึ่งคำนวณจากตัวเลขจริงของคุณเอง ไม่ใช่จากหลักคร่าว ๆ